(Επιστολή που δημοσιεύτηκε στην ηλεκτρονική σελίδα της εφημερίδας Documentoστις 13/7/2020  https://www.documentonews.gr/article/epistolh-giwtopoyloy-sto-documento-pws-to-metaxiko-paradikastiko-kyklwma-apetrepse-ton-exeyrwpaismo-ths-ellhnikhs-dikaiosynhs)

Τον Αύγουστο του 2019 δημοσιεύτηκε ένα άρθρο μιας επίκουρης καθηγήτριας Εγκληματολογίας και Σωφρονιστικής πολιτικής της Νομικής Σχολής.

Σ’ αυτό έκανε μια σύγκριση ανάμεσα στα συστήματα ποινών στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στην Ελλάδα. Σύμφωνα μ’ αυτήν ενώ στη χώρα μας όσοι εκτίουν ποινή μέχρι 5 έτη αποτελούν το 8,3% των εκτιόμενων ποινών η διάμεσος των ποινών αυτών των χωρών του Συμβουλίου της Ευρώπης είναι 68,5%  του συνόλου. Αντίθετα όσοι εκτίουν ποινή άνω των 5 ετών είναι στην Ελλάδα το 77,3% του συνόλου, ενώ η διάμεσος των ποινών αυτών των χωρών του Συμβουλίου της Ευρώπης είναι το 33,4%. Όσοι τέλος εκτίουν ποινή ισοβίων στην Ελλάδα είναι το 13,1% του συνόλου έναντι της διαμέσου 1,7% των Ευρωπαίων. Ας σημειωθεί ότι το ποσοστό των ισοβίων στη χώρα μας είναι μεγαλύτερο απ΄αυτό όσων εκτίουν ποινή μέχρι 5 έτη. Δηλ. έχουμε δυο συστήματα τελείως αντίθετα.

Ορισμένοι ισχυρίζονται ότι οι βαριές ποινές στη χώρα μας είναι μόνο ονομαστικές κι ότι εξηγούνται απ’ το γεγονός ότι υπάρχουν διάφορες ευεργετικές διατάξεις που τις αναιρούν στην ουσία. Αυτό δεν είναι ακριβές και το αποδεικνύουν τα εξής αποκαλυπτικά παραδείγματα.

Πρώτο, το 2002 ο  Ολλανδός ληστής O. D. Έκλεψε από το Μουσείο του Άμστερνταμ δυο πίνακες του Βαν Γκόγκ, αξίας κάποιων εκατομμυρίων δολαρίων. Συνελήφθη το 2004  χωρίς να βρεθούν οι πίνακες, τους οποίους είχε πουλήσει. Οι πίνακες βρέθηκαν το 2016 τυχαία στο σπίτι  ενός ντήλερ ναρκωτικών στην Ιταλία. Ο ληστής O. D.  δικάστηκε στην Ολλανδία και  εξέτισε την ποινή  του. Πόση ήταν η πραγματική έκτιση ποινής; 25 μήνες, όχι χρόνια αλλά μήνες! Αν η ληστεία αυτή είχε γίνει στην Ελλάδα, ο ληστής  O. D. θα είχε καταδικαστεί τουλάχιστον σε 21 ή σε 25 χρόνια κάθειρξης. Κι απ΄αυτά θα είχε εκτίσει πραγματικά το ένα τρίτο, δηλαδή στην πρώτη περίπτωση 7 έτη και στη δεύτερη 8 έτη και 4 μήνες, άρα ποινή 250% βαρύτερη στη πρώτη και 300% στη δεύτερη.

Δεύτερο, το 2015 συνάντησα τον κρατούμενο Θ. Ρ. που είχε συλληφθεί στο Βέλγιο για  κατοχή 240 κιλών κοκαΐνης. Η πραγματική ποινή που όφειλε να εκτίσει στο Βέλγιο ήταν 4 χρόνια. Αν είχε συλληφθεί εδώ θα είχε καταδικαστεί σε ισόβια κάθειρξη και θα όφειλε να εκτίσει τότε πραγματικά την ποινή των 16 ετών, δηλαδή θα είχαμε αύξηση 300%, τετραπλασιασμό της ποινής!

Τρίτο, πριν 5 χρόνια παραπέμφθηκαν 50 άτομα  (αρχικά η δίωξη θα ήταν για 500) χρήστες κάνναβης και καταδικάστηκαν για κατοχή συνολικά 10  κιλών κάνναβης, εκ των οποίων οι 9 έχουν καταδικαστεί σε ισόβια κάθειρξη και οι υπόλοιποι σε μικρότερες ποινές. Έχουν ήδη εκτίσει 5 χρόνια πραγματικής ποινής και το εφετείο τους έχει αναβληθεί 9 φορές. Ανάμεσά τους είναι και ένας ηλικιωμένος, ο Σ.Χ. με 84% αναπηρία. Σε καμία Ευρωπαϊκή χώρα δεν θα είχαν καταδικαστεί. Ακόμη και η μικρή Ουρουγουάη του Τρίτου Κόσμου είναι πιο προοδευτική πιο ευρωπαϊκή απ΄την γεωγραφικά «ευρωπαϊκή» Ελλάδα, έχοντας νομιμοποιήσει τη χρήση κάνναβης εδώ και χρόνια.

Τέταρτο, μέσα στη φυλακή υπάρχουν εκατοντάδες νεαροί αλλά και λιγότερο νεαροί χρήστες, Έλληνες   και αλλοδαποί, με ποινή 8 ετών  επειδή κατείχαν ορισμένα γραμμάρια κάνναβης και βρέθηκε πάνω τους το αστρονομικό ποσό των 20 Ευρώ. Εκτίουν πραγματική ποινή 2 ετών και 4 μηνών δηλαδή μεγαλύτερη απ΄αυτήν του Ολλανδού ληστή! Δεδομένου ότι σύμφωνα με τους ειδικούς, οι χρήστες κάνναβης στη χώρα μας ξεπερνούν τα 2 εκατομμύρια, μήπως θα’ πρεπε να συλλάβουν κι αυτούς και να τους φυλακίσουν;

Όσον αφορά τις ευεργετικές διατάξεις είναι πασίγνωστο ότι αυτές εφαρμόζονται μόνο στους ημέτερους εγκληματίες του λευκού κολάρου κι όχι στους απλούς ποινικούς. Έτσι αποφυλακίστηκε ο γνωστός πρώην Δήμαρχος με τον ευεργετικό νόμο Παρασκευόπουλου, ενώ απ΄την άλλη οι δικαστές αρνήθηκαν την αποφυλάκιση σε δεκάδες άλλους κρατούμενους ασθενείς που ικανοποιούσαν τις προϋποθέσεις του νόμου. Καταδικάζονται για κατοχή μερικών γραμμαρίων κάνναβης αλλά αν πρόκειται για 2,5 τόνους ηρωίνης στο Noor 1 ο γνωστός επιχειρηματίας καταδικάζεται σε 14 έτη με αναστολή και προφυλακίζεται στη φυλακή  – θέρετρο για τους VIP τον Αυλώνα. Καταδικάζεται σε 7 χρόνια κάθειρξης ο κλέφτης Ι. Μ. γιατί «έφαγε ψωμί και σαλάμι απ’ το μπακάλη» και φυλακίζουν σήμερα τον κλέφτη Χ.Ζ. και την έγκυο γυναίκα του, που γέννησε μέσα στη φυλακή, με άλλα 4 παιδιά, γιατί έκλεψε 7 ευρώ, ναι 7 ευρώ και 5 κρουασάν! Αλλά οι δύο επιχειρηματίες της Energa που καταχράστηκαν 200 εκατομμύρια Ευρώ αποφυλακίζονται με τις ευεργετικές διατάξεις. Εξοντωτικές ποινές για την μάζα των ποινικών, επιείκεια και ατιμωρησία μέχρι ασυδοσίας για τους ημέτερους εγκληματίες του λευκού κολάρου. 

Μέσα στη φυλακή υπάρχει μια πολυπληθής ομάδα. Αυτή των μικρό -μεσαίων κλεφτών. Αυτοί, παρότι έχουν σχετικά μικρές ποινές 6 ή 8 ετών, παραμένουν φυλακισμένοι για μεγάλα χρονικά διαστήματα γιατί λόγω υποτροπής τους φορτώνουν πολλαπλές καταδίκες. Ενώ είναι σαραντάρηδες έχουν περάσει συνολικά πάνω από 20 χρόνια στη φυλακή, μπαινοβγαίνοντας.  Κι όταν αποφυλακιστούν πάλι θα υποτροπιάσουν, αφού αποκλείεται να βρουν κάποια εργασία με τις σημερινές συνθήκες. Θα ξαναγυρίσουν στη φυλακή, περνώντας έτσι σχεδόν όλη τη ζωή τους στη φυλακή. Αυτή είναι γι αυτούς ο σύγχρονος Καιάδας.

Πριν από 15 περίπου χρόνια, λιγοστοί Δικαστές είχαν διωχθεί και καταδικαστεί ως μέλη παραδικαστικού Κυκλώματος. Αυτοί όμως δεν ήταν παρά τα εξιλαστήρια θύματα, ώστε να παραμείνει ανέπαφο το κύκλωμα. Αποτελείται κυρίως από δικαστές στις ανώτερες βαθμίδες στο Εφετείο,  στον Άρειο Πάγο στο ΣτΕ και κατέχει τις θέσεις κλειδιά. Έτσι παρότι είναι μειονότητα και η πλειονότητα των δικαστών είναι τίμιοι και Δημοκρατικοί, ελέγχει απόλυτα την δικαιοσύνη, την ποδηγετεί απειλώντας κι εκβιάζοντας. Είναι ο ΙΔΕΑ της Δικαιοσύνης. Αυτό που τους ενώνει είναι η ιδεοληψία τους. Είναι υπερεθνικόφρονες, υπερσυντηρητικοί, υπέρ της διαιώνισης των παλιών πρακτικών που ίσχυαν πριν 70 χρόνια, αντίθετοι σε οποιονδήποτε εκσυγχρονισμό της Δικαιοσύνης, εκτός αν αυτός είναι ευνοϊκός προς τους εγκληματίες του λευκού κολάρου. Δεν είναι καν χουντικοί αλλά περισσότερο Μεταξικοί. Πιστεύουν ακράδαντα στην Καιαδική θεωρία, ότι αν εξοντωθούν οι εγκληματίες με βαρύτατες ποινές, ρίχνοντας τους για δεκαετίες  στο σύγχρονο Καιάδα, τη σημερινή φυλακή, θα εκλείψει η εγκληματικότητα και οι υπόλοιποι «ενάρετοι» θα οικοδομήσουν τον Τρίτο Ελληνικό Πολιτισμό.

Όμως το Καιαδικό αυτό σύστημα εφαρμόστηκε στη χώρα τις τελευταίες δεκαετίες και απέτυχε παταγωδώς. Οδήγησε στην έκρηξη της εγκληματικότητας, στην αλματώδη αύξηση του ποσοστού υποτροπιασμού των απολυόμενων που είναι από τα μεγαλύτερα στην Ευρώπη, στον υπερπληθυσμό και στις συνθήκες κόλασης στις φυλακές, για τις οποίες η χώρα τιμωρείται με συνεχή πρόστιμα. Στο κτίσιμο συνεχώς νέων φυλακών. Αντίθετα  το Ευρωπαϊκό σύστημα μετριοπαθών ποινών οδήγησε στη σταθερή μείωση του ποσοστού υποτροπιασμού, στη μείωση του αριθμού των εγκλημάτων και τέλος στο κλείσιμο φυλακών στην Ολλανδία και στη Γερμανία. Πράγμα που από μόνο του συνιστά μεγάλη επιτυχία. Βέβαια σ’ αυτό το αποτέλεσμα παίζει ρόλο και το είδος του «σωφρονισμού» που υπάρχει στην Ευρώπη που είναι κι αυτό αντίθετο με το ελληνικό. Με το οποίο κανείς αρμόδιος δεν ασχολείται σοβαρά σήμερα.

‘Όχι μόνο δεν οικοδομήσαμε τον Τρίτο Ελληνικό Πολιτισμό, αλλά οδηγηθήκαμε στη μεγαλύτερη μεταπολεμική καταστροφή, στη χρεωκοπία, στην απώλεια του ενός τετάρτου του εθνικού προϊόντος, στην απώλεια της οικονομικής ανεξαρτησίας για περίπου μισό αιώνα. Γίναμε το ρεντίκολο των εθνών. Η διαρκής ατιμωρησία των μεγαλόσχημων υπεύθυνων των σκανδάλων που συγκλόνισαν τη χώρα τις τελευταίες  δεκαετίες, έπεισαν την πολιτική ηγεσία ότι είναι  υπεράνω των νόμων ότι θα μείνει ατιμώρητη, όσο βαριές κι αν είναι οι ατασθαλίες της. Αν υπήρχε Κράτος Δικαίου, αν είχαν τιμωρηθεί παραδειγματικά οι ένοχοι έστω και σε ένα σκάνδαλο π.χ. αυτό του Βατοπεδίου,  η Ελλάδα δεν θα είχε χρεωκοπήσει.

Απ΄αυτόν το φαύλο κύκλο της Καιαδικής Δικαιοσύνης και με καθυστέρηση δεκαετιών,  προσπάθησε να μας βγάλει ο νέος Π.Κ. 4619/2019 προβλέποντας μειωμένες ποινές, ώστε να πλησιάσουμε αυτές της Ευρώπης. Η απάντηση του Μεταξικού Παραδικαστικού Κυκλώματος  ήταν άμεση. Μαζί με τη νέα κυβέρνηση της ΝΔ, εφαρμόζοντας ένα υποχθόνιο σχέδιο βασισμένο σε 4 κινήσεις, τον έθαψαν. Η πρώτη κίνηση ήταν η κατάργηση στην ουσία της σημαντικότερης  εκσυγχρονιστικής μεταρρύθμισης στο χώρο της ποινικής δικαιοσύνης τις τελευταίες δεκαετίες, της έκτισης της ποινής με ηλεκτρονική επιτήρηση. Όχι μόνο εφαρμόζεται τουλάχιστον τις 2 τελευταίες δεκαετίες στις Ευρωπαϊκές χώρες αλλά είναι τόσο πετυχημένη που σε ορισμένες χώρες ο αριθμός των καταδίκων που εκτίουν την ποινή τους με ηλεκτρονική επιτήρηση είναι πενταψήφιος, όταν στην Ελλάδα δεν ήταν ούτε διψήφιος. Είναι να απορεί κανείς πως μια κυβέρνηση κι ένα κόμμα που επαίρονται ότι είναι φιλελεύθεροι, εκσυγχρονιστές, μεταρρυθμιστές, καταργούν αυτήν την πετυχημένη μεταρρύθμιση. Αυτό λέει πολλά για τις αρχές, την ηθική, το ποιόν τους αφού καταπατούν τις αρχές τους για λόγους φτηνά οπορτουνιστικούς.

Έφτασαν μάλιστα στο σημείο να κόψουν το βραχιολάκι από δυο φοιτητές που φοιτούσαν σε Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα τον Γ. Μ. και τον Β. Δ. με στημένα πειθαρχικά. Τη στιγμή που όλοι οι Ευρωπαϊκοί θεσμοί θεωρούν τη φοίτηση ως το καλύτερο και ασφαλέστερο μέσο για την επανένταξη στην  κοινωνία και ζητούν από τις αρχές να την ενθαρρύνουν. Με την κατάργηση αυτή εξουδετερώνουν το άρθρο 110^Α του 4619/2019 που προέβλεπε την ηλ. επιτήρηση  για όσους έχουν εκτίσει το 1/5 της φυλάκισής τους, τα 2/5 της κάθειρξης και 14 έτη για τα ισόβια.

Η δεύτερη κίνηση ήταν η εξόφθαλμα αντισυνταγματική και υποβολιμαία ερμηνεία της διάταξης του άρθρου 465 του νέου Π.Κ. απ’ τους δικαστές του κυκλώματος. Ακόμη κι οι πρωτοετείς φοιτητές γνωρίζουν τη διάταξη υπερνομοθετικής ισχύος του άρθρου 2 του Π.Κ. που καθιερώνει την αρχή της αναδρομικής εφαρμογής του επιεικέστερου νόμου. Η ερμηνεία που κάνουν οι δικαστές καταργεί αυτή την αρχή, αφού αφαιρεί απ΄αυτούς που καταδικάστηκαν με τον προηγούμενο Π.Κ. τη δυνατότητα να τύχουν της εφαρμογής του νέου επιεικέστερου νόμου. Είναι αξιοπερίεργο ότι μπροστά σ’ αυτήν την κραυγαλέα παραβίαση υπήρξε μια συνωμοσία σιωπής απ’ την πλευρά των Δικηγορικών Συλλόγων, ένα είδος συμπαιγνίας. Φαίνεται ότι ορισμένοι μεγαλοδικηγόροι έπαιξαν κάποιο ρόλο, όντας ενάντιοι στις μειώσεις των ποινών, αφού είναι οι βαριές ποινές που τους εξασφαλίζουν  τις πενταψήφιες και εξαψήφιες απολαβές. Ο μόνος που πήρε εξαρχής καθαρή θέση προς τιμή του είναι ο Αντιπρόεδρος του Δικηγορικού συλλόγου Θ. Σοφός. Με άρθρο του τον Ιούλιο του 2019 έδωσε τη σωστή ερμηνεία της διάταξης 465 κόντρα στην υποβολιμαία των δικαστών. Ερμηνεία που επιβεβαίωσε μετέπειτα το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών με την απόφαση του 2371/2019 της 17/10/2019 με την οποία έκρινε ως αντισυνταγματική τη διάταξη του άρθρου 465 του νέου Π.Κ. 4619/2019.

Η Τρίτη κίνηση ήταν μια πρωτοφανής και  χυδαία εξαπάτηση των κρατουμένων. Στις 19 Αυγούστου2019 τοιχοκολλήθηκε σε όλες τις φυλακές της χώρας μια ανακοίνωση που  καλούσε τους κρατούμενους που  εκτίουν κάθειρξη άνω των 15 ετών και φυλάκιση άνω των 8 ετών να υποβάλλουν αίτηση για τη μείωση της ποινής τους σύμφωνα με το νέο Π.Κ. 4619/2019. Αυτό έγινε μετά από απόφαση και εντολή από τις ηγεσίες των δυο Υπουργείων κι όχι απ’ το Διευθυντή, αφού έγινε σ’ όλες τις φυλακές. Κι αφορούσε εκατοντάδες ή και χιλιάδες κρατούμενους. Σχεδόν όλοι οι αναφερόμενοι κατάδικοι έκαναν αίτηση και περίμεναν εναγωνίως τη μείωση της ποινής τους. Ακόμη περιμένουν. Σε κανένα δεν μείωσαν την ποινή, σε κανένα δεν απάντησαν. Έκαναν κάτι ακόμη χειρότερο. Δρομολόγησαν τη δίκη τους στο Εφετείο, έτσι ώστε να γίνει χωρίς την εφαρμογή του νέου  Π.Κ. 4619/2019.

Και φτάνουμε στην 4^η κίνηση. Μια μεγάλη μερίδα κρατουμένων με πρωτόδικες ποινές άνω των 10 ετών, όταν ετέθη σε ισχύ ο νέος Π.Κ. είχαν εκτίσει πραγματικά ένα σημαντικό τμήμα του κρίσιμου ενός τρίτου, που σύμφωνα με τον παλιό Π. Κώδικα επέτρεπε την απόλυση (με προσθήκη μεροκάματων). Αν τους έκαναν μικρή μείωση που δικαιούνταν σύμφωνα με την αρχή της αναδρομικότητας του επιεικέστερου νόμου, αυτοί θα είχαν εκτίσει το ένα τρίτο και θα αποφυλακίζονταν. Όχι  μόνο δεν το έκαναν, αλλά αντίθετα επέκτειναν χρονικά μέσω αναβολών την ημερομηνία του Εφετείου κατά ένα χρόνο περίπου, έτσι ώστε όταν αυτό συνέλθει, οι κρατούμενοι να έχουν εκτίσει πραγματικά το ένα τρίτο.  Κι άρα το Εφετείο να υποχρεούται   αναγκαστικά να τους δικάσει με τον παλιό Π.Κ., αφού αν ίσχυε ο νέος θα έπρεπε να είναι ήδη αποφυλακισμένοι. Τους έθεσαν προ τετελεσμένου γεγονότος. Μ’ αυτήν την μεθόδευση απέκλεισαν απ΄τους δικαστές τη δυνατότητα να τους δικάσουν με τον επιεικέστερο Π.Κ.

Τελειώνοντας ξαναγυρίζουμε στην κ. Καθηγήτρια που ανέφερα στην αρχή. Προς το τέλος του άρθρου της γράφει, αναφερόμενη στο νέο Π.Κ. 4619/2019:

«η κριτική που του ασκήθηκε είναι σε μεγάλο βαθμό άδικη. Κατηγορήθηκε ότι δημιουργεί ατιμωρησία, υπερεπιείκεια ή ότι είναι στην πράξη ανεφάρμοστο. Οι αδυναμίες του στην πραγματικότητα συναρτώνται μάλλον με το ότι ο νομοθέτης δεν προχώρησε αρκετά, έτσι ώστε οι αναπόφευκτες μελλοντικές αλλαγές να μην το οδηγήσουν σε πισωγύρισμα».

Δυστυχώς για τη χώρα, για την κοινωνία, για τη Δικαιοσύνη η κ. Καθηγήτρια είχε απολύτως δίκαιο.

Αυτό ακριβώς συνέβη.

Φυλακές Κορυδαλλού

Ιούνης 2020

Αλέκος Γιωτόπουλος     

Dernièrement, on a soudain beaucoup parlé de la situation dans les prisons grecques, en cette période où sont prises des mesures restrictives pour la prévention contre le coronavirus.
A propos de l’affaire du détenu Vassilis Dimaki *, et de sa juste revendication, je tiens à déclarer que je souscris aux appels et aux protestations publiés ces jours-ci, qu’ils proviennent des prisonniers qui s’élèvent contre les conditions carcérales, de ses parents ou d’organisations et associations pour la défense des droits de l’homme.
Maintenant, avec la pandémie,on commence à parler des droits et de la protection des prisonniers, des migrants et des SDF. Mais j’ai bien peur qu’une fois de plus, on ne découvre que  ce qui constitue la “normalité” depuis des années

Une République qui respecte ses principes démocratiques devrait protéger efficacement ceux qui sont totalement vulnérables, parce que les plus exposés et que leur vie est en danger.
Compagne d’Alexandre Yoyopoulos ( 76 ans ), détenu depuis 17 ans et 10 mois, les cinq dernières années dans l’aile n°5 de la prison de Korydallos,, je peux affirmer que la situation dans les prisons Etait et Est terrible pour les prisonniers . Certains côtés de cette situation sont consignés de la façon la plus énergique, non dans une lettre de détenus mais dans un rapport du Comité Européen pour la prévention de la torture publié il y a quelques jours, relatif aux mesures prises contre la pandémie.

Au contraire de ce que déclare le gouvernement qui n’a même pas osé permettre le désengorgement des prisons avec une ordonnance jamais publiée , je tiens à assurer qu’aucune mesure sérieuse n’a été prise pour la protection de la santé et de la sécurité des prisonniers , parmi lesquels des personnes particulièrement fragiles à cause, exactement,  de ces conditions de détention inadmissibles, souffrant d’affections profondes ou encore d’un âge avancé.

Je peux assurer que pendant ces deux mois de confinement où ” nous restions chez nous pour nous protéger, nous et nos êtres chers”,les prisonniers étaient à la merci d’une probable dissémination du virus, dans des conditions d’hygiène inexistantes, sans accès aux services de santé . Dans l’aile 5, il y a 20 dortoirs, 19 avec 15 détenus et le 20ième avec 26 personnes. Chaque dortoir n’a que 2 lavabos. Tout cela,en violation flagrante du Code Pénitentiaire et de la législation européenne qui prévoient un maximum de 6 personnes par dortoir.
Le 3 mars, les visites des parents et des avocats ont été interrompues, ainsi que les permissions régulières de sortie .  Depuis 2 mois,les conditions de vie de ces êtres n’ont eu aucune place dans le point quotidien d’information du Ministère  de la Santé, sinon, celle celle d’une “bombe sanitaire” dans la société. De la même façon exactement que pour les migrants et les SDF.

Maintenant, nous découvrons également que sont violés les droits fondamentaux des prisonniers, comme le droit à l’éducation.

Maintenant nous découvrons que la règle du système pénitentiaire est le prolongement de la peine, avec des transferts punitifs sans fin, avec la privation des droits, avec la violations de règlements essentiels de la législation européenne.

Ayant vécu de près cette réalité pendant près de 18 ans, je trouve  pour le moins hypocrite de n’en voir qu’une partie .. Dans le cas d’ A. Yotopoulos qui purge une peine d’emprisonnement à perpétuité et qui remplit depuis longtemps, en raison de son âge, les conditions requises par la loi pour sa mise en liberté, les violations ci-dessus étaient et sont la seule réalité. Durant des années, ses demandes de permission de sortie, 8 ,  ont été rejetées. Quant à la 9ième, déposée en octobre 2019, elle reste sans réponse jusqu’à ce jour, alors que le délai fixé est de 2 mois. C’est aujourd’hui le seul prisonnier qui n’a eu aucune permission. Son droit  à l’enseignement a été entravé par tous les moyens. Et pourtant, il réussi à obtenir deux diplômes grâce  à l’enseignement à distance de l’Université française Paris Diderot.
Aujourd’hui, il a terminé sa thèse de Doctorat en mathématiques. Sans accès à un ordinateur,disposant de quelques livres, d’un stylo et de papier. Et de sa dignité pour affronter seul l’attitude hostile de l’administration pénitentiaire.
Il y a à peu près un an, avec de nombreux citoyens de Grèce et d’autres pays européens, j’ai signé un texte qui a été publié dans la presse : ” le principe de l’égalité devant la loi est-il toujours respecté en Grèce ?”

( journal Documento 9 juin 2019 ).

Un an plus tard, la même interrogation revient avec insistance et exige une réponse. Pour tous ceux qui croyons à une société démocratique.

* V.Dimakis, détenu à Koridallos, a été brutalement transféré à la prison de Grévéna, au nord de la Grèce , ” pour des raisons de sécurité “. Lesquelles ? Il est  en grève de la faim et de la soif . Il demande à  être ramené à Korydallos pour pouvoir continuer ses études.


                                                           

(Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Documento την 1η Μαΐου 2020 https://www.documentonews.gr/article/parembash-ths-syntrofoy-giwtopoyloy-maite-peinw-gia-tis-synthhkes-krathshs-stis-fylakes )

Τις τελευταίες μέρες, άρχισε ξαφνικά να γίνεται λόγος για την κατάσταση στις ελληνικές φυλακές την περίοδο των μέτρων για την προστασία από τον κορονοϊό. Με αφορμή την τελευταία υπόθεση του κρατούμενου Βασίλη Δημάκη και το δίκαιο αίτημά του, θέλω να δηλώσω ότι συνυπογράφω κάθε έκκληση, ή αίτημα που δημοσιεύτηκε όλες αυτές τις μέρες, είτε προέρχεται από τους ίδιους του κρατούμενους οι οποίοι διαμαρτύρονται για τις συνθήκες στις φυλακές, είτε από τους συγγενείς τους, είτε από οργανώσεις ή ενώσεις που εκφράζουν τον χώρο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Όμως φοβάμαι ότι για μια ακόμη φορά ανακαλύπτουμε κάτι που αποτελεί «κανονικότητα» εδώ και χρόνια, όχι μόνο αυτή την στιγμή, που με αφορμή την πανδημία, αρχίζει να γίνεται λόγος για τα δικαιώματα και την προστασία των κρατουμένων, όπως επίσης των μεταναστών, και των αστέγων.

Μια Δημοκρατία που σέβεται τις αρχές της, θα έπρεπε να προστατέψει αποτελεσματικά αυτούς ακριβώς που είναι ολοκληρωτικά ευάλωτοι, καθώς η δική τους ζωή βρίσκεται πρωτίστως σε κίνδυνο.

Ως σύντροφος του Αλέκου Γιωτόπουλου (76 ετών), κρατούμενου επί 17 χρόνια και 10 μήνες, πέντε χρόνια στην πτέρυγα Ε των φυλακών Κορυδαλλού, μπορώ να βεβαιώσω ότι η κατάσταση στις ελληνικές φυλακές, ήταν και παραμένει ζοφερή για όλους τους κρατούμενους. Κάποιες πλευρές αυτής κατάστασης, διαπιστώνει με τον πιο εμφατικό τρόπο, όχι μια επιστολή απόγνωσης βαρυποινιτών, αλλά η ίδια η Επιτροπή για Πρόληψη των Βασανιστηρίων του Συμβουλίου της Ευρώπης με Έκθεσή της που δόθηκε πριν λίγες μέρες στην δημοσιότητα, εν μέσω των μέτρων για την πανδημία. Αντίθετα με ό,τι δηλώνει η Κυβέρνηση, η οποία δεν τόλμησε καν να επιτρέψει την αποσυμφόρηση των φυλακών με την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου που δεν δημοσιεύτηκε ποτέ, θέλω να διαβεβαιώσω ότι κανένα σοβαρό μέτρο δεν έχει ληφθεί για την προστασία της υγείας και της ασφάλειας των κρατουμένων, μεταξύ των οποίων υπάρχουν άνθρωποι με ιδιαίτερα ευάλωτη κατάσταση υγείας λόγω ακριβώς των ίδιων αυτών απαράδεκτων συνθηκών κράτησης, με υποκείμενα νοσήματα, υπερήλικες. Μπορώ να βεβαιώσω, ότι όλο αυτό το διάστημα των σχεδόν δυο μηνών που «μείναμε σπίτι για να προστατέψουμε τους εαυτούς μας και τους αγαπημένους μας», οι κρατούμενοι βρέθηκαν στο έλεος μια πιθανής διασποράς του ιού, με ανύπαρκτες συνθήκες υγιεινής, χωρίς πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας. Στην πτέρυγα Ε, υπάρχουν 10 θάλαμοι, στους 9 από τους οποίους κρατούνται 15 άτομα ανά θάλαμο και σε έναν, 26 άτομα. Σε κάθε θάλαμο υπάρχουν μόνο δυο νιπτήρες. Όλα τα παραπάνω παραβιάζουν κατάφωρα τον Σωφρονιστικό Κώδικα και την Ευρωπαϊκή Νομοθεσία, που προβλέπουν μέχρι 6 άτομα ανά θάλαμο.

Από τις 3 Μαρτίου έχουν διακοπεί τα επισκεπτήρια συγγενών και δικηγόρων, ενώ έχουν σταματήσει και οι άδειες εξόδου. Επί δυο μήνες, οι συνθήκες ζωής αυτών των ανθρώπων, δεν είχαν θέση στην καθημερινή ενημέρωση του Υπουργείου Υγείας, παρά μόνο σαν «υγειονομική βόμβα» για την «κοινότητα». Όπως ακριβώς και οι μετανάστες ή οι άστεγοι.

Τώρα ανακαλύπτουμε επίσης, ότι παραβιάζονται βασικά δικαιώματα των κρατουμένων, όπως είναι το δικαίωμα στην εκπαίδευση. Τώρα ανακαλύπτουμε ότι ο κανόνας είναι ο σωφρονισμός να αποτελεί επέκταση της ποινής, με εκδικητικές μεταγωγές που συνεχίζονται χωρίς τέλος, με στέρηση δικαιωμάτων, με παραβίαση βασικών διατάξεων της ελληνικής αλλά και της ευρωπαϊκής νομοθεσίας.

Έχοντας ζήσει από κοντά το σύστημα αυτό επί σχεδόν 18 χρόνια, πιστεύω ότι είναι τουλάχιστον υποκριτικό να βλέπουμε σήμερα ένα μέρος μόνο αυτής της πραγματικότητας. Στην περίπτωση του Αλέκου Γιωτόπουλου, που εκτίει ποινή ισοβίων και έχει συμπληρώσει προ πολλού τις προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος, για την αποφυλάκιση του λόγω ηλικίας, οι παραπάνω παραβιάσεις, ήταν και είναι η μόνη πραγματικότητα.

Επί χρόνια, του έχουν απορρίψει οκτώ φορές αιτήματα για τακτικές άδειες. Για την τελευταία ένατη αίτηση που έκανε τον Οκτώβριο του 2019, δεν έχουν απαντήσει ακόμη μέχρι σήμερα, ενώ θα όφειλαν να απαντήσουν εντός δυο μηνών. Είναι σήμερα ο μόνος κρατούμενος που δεν έχει πάρει ούτε μια άδεια. Για χρόνια ολόκληρα, παρεμπόδισαν με εκδικητικότητα και με κάθε μέσον, το δικαίωμα του στην εκπαίδευση. Κι όμως κατάφερε να πάρει δυο πτυχία με σπουδές εξ αποστάσεως από Γαλλικό Πανεπιστήμιο και σήμερα έχει ολοκληρώσει Διδακτορική Διατριβή στα Μαθηματικά. Χωρίς πρόσβαση σε ηλεκτρονικό υπολογιστή, διαθέτοντας μόνο ελάχιστα βιβλία, μολύβι και χαρτί, και την αξιοπρέπεια του να αντιμετωπίσει μόνος, χωρίς καμιά υποστήριξη, την εχθρική στάσητης Διοίκησης της φυλακής. 

Πριν περίπου ένα χρόνο, υπέγραψα με πολλούς άλλους πολίτες από την Ελλάδα και άλλες ευρωπαϊκές χώρες, ένα κείμενο που δημοσιεύτηκε στον τύπο, με τίτλο: «ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΖΗΤΟΥΜΕΝΟ Η ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΗΣ ΑΡΧΗΣ ΤΗΣ ΙΣΟΤΗΤΑΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟ ΝΟΜΟ;» (Εφημερίδα DOCUMENDO 9 Ιουνίου 2019). 

Ένα χρόνο μετά, το ίδιο ερώτημα επανέρχεται επίμονα και ζητάει απάντηση. Για όλους όσους πιστεύουμε σε μια αληθινά δημοκρατική κοινωνία.